Menu
- Aktualności
- Wydarzenia
- Oneg Szabat
- Zbiory
- Nauka
- Wystawy
- Edukacja
- Wydawnictwo
- Genealogia
- O Instytucie
- Księgarnia na Tłomackiem
- Czasopismo „Tłomackie 3/5"
- Kwartalnik Historii Żydów
Idea żydowskiej biblioteki publicznej (zwanej także nowoczesną lub świecką) sięga swymi początkami końca XVIII w. i związana jest z przemianami, jakie zachodziły w świecie żydowskim od momentu pojawienia się haskali. Żydowskie czytelnie i biblioteki publiczne były dostępne dla wszystkich, a w ich księgozbiorach znajdowała się różnorodna literatura, w tym także świecka, dotychczas niedostępna w tradycyjnych księgozbiorach synagog, bejt ha-midraszy i szkół religijnych. Publiczne czytelnie i biblioteki były także miejscem nauki, spotkań, rozrywki i innych aktywności. Rozwój tych instytucji w gminach żydowskich na zachodzie Europy nastąpił w XIX w. Na ziemiach polskich pierwsze tego typu placówki pojawiły się w połowie XIX w., a ich największy rozkwit przypadł na okres II Rzeczypospolitej. Celem wystąpienia na seminarium jest zaprezentowanie projektu książki, która ma powstać na podstawie obronionej rozprawy doktorskiej pt. Żydowskie biblioteki publiczne w II Rzeczypospolitej – zarys dziejów.
Seminarium odbędzie się 9 maja 2023 o godzinie 11:00 w sali nr 20 w gmachu ŻIH (Tłomackie 3/5).
dr Monika Biesaga – absolwentka kierunków Informacja naukowa i bibliotekoznawstwo (UJ) oraz Historia, specjalność judaistyka (UJ). Stypendystka m.in. Leibniz-Institut für Jüdische Geschichte und Kultur-Simon Dubnow (2019); Dina Abramowicz Emerging Scholar Fellowship, YIVO Institute for Jewish Research in New York (2018); Center for Urban History of East Central Europe in Lviv (2015); Israeli Government, Ministry of Foreign Affairs Fellowship (2015); Rothschild Foundation (HaNadiv) Europe Fellowship (2014). W 2021 roku obroniła pracę doktorską (UJ) pt. Żydowskie biblioteki publiczne w II Rzeczypospolitej – zarys dziejów.
Na ilustracji: fragment rysunku U cadyka Izraela z Kozienic, zbiory ŻIH
Opracowanie zbiorów jest finansowane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię w ramach Funduszu EOG oraz przez budżet krajowy